عاشقانت همه نام و نشانی دارند 
                                   
               

                   آنکه در عشق تو بی نام و نشان است منم

           فرستاده شده توسط : A_SH200613

                    
شعر دبستان باز باران:
باز باران
با ترانه
با گوهر هاي فراوان
مي خورد بر بام خانه

من به پشت شيشه تنها
ايستاده
در گذرها
رودها راه افتاده

با دوپاي کودکانه
مي پريدم همچو آهو
مي دويدم از سر جو
دور مي گشتم زخانه

مي شنيدم از پرنده
داستانهاي نهاني
از لب باد وزنده
راز هاي زندگاني

بس گوارا بود باران
وه! چه زيبا بود باران
مي شنيدم اندر اين گوهرفشاني
رازهاي جاوداني، پند هاي آسماني

فرستاده شده توسط :A_SH200613

یا مقلب القلوب والبصار

یامدبرلیل واتهار

یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

فرستاده شده توسط : اشکان

      
     عید ، بهار شادی

                 
بهار اومد شاخه ها شکوفه بارون شدن  
دروغ نگم باغچه ها یه پارچه ریحون شدن

از خونه بیرون بیا هوا بهاری شده
نگاه بکن به آسمون پر از قناری شده

بیا که دلهامون و زِ کینه خالی کنیم
کویر زندگیمون و به رنگ شادی کنیم

بیا بنفشه رو توی باغچه بکاریم
گلهای کاغذی رو از روی تاخچه برداریم

شکفته شد گلهای یاس ، عروسیه شاپرک هاست
همه جا سبزی،سبز سبز،سبزی دنیا مال ماست

آسمون مثل آینه،زمین پر از سپیدار
پرستوها رو درخت  خبر میدن اومد بهار

        بهار اومد بهار اومد ....

فرستاده شده توسط : A_SH200613 اشکان

کاش الان آغوش گرمت سر پناه خستگیم بود

دو تا چشمات پر از اندوه

واسه دل شکستگیم بود

آرزوم اینه که دستام توی دستای تو باشه

تنگی این دل عاشق با نوازش تو واشه

واسه چی

خدا نخواسته

من تو، آغوش تو باشم

قول میدم

با داشتن تو

هیچ غمی

نداشته باشم

همه هستی قلبم تو، دو حرف خلاصه میشه

عشق تو

بودن با تو

        دويديم ودويديم

دویدیم ودویدیم هیچ جا رامون ندادن
گفتن که توی جاده دوندها زیادن

دویدیم دویدیم فایده نداشت دویدن
به همه چی رسیدیم به جز خود رسیدن

دویدیم دویدیم تو کوچه های بن بست
می رفتیم ومی گفتن خسته نشین بازم هست

دویدیم دویدیم جاده ها بسته بودن
پلای تو راهمون همه شکسته بودن

دودیم دویدیم رفتیم تو خط عادت
کم کم به هم میکردن دونده ها حسادت

دویدیم دویدیم راها خاکسری شد
حرفای عاشقونه کم رنگ وسرسری شد

دویدیم دویدیم اسفندی دود نکردن
گفتند فقط زیر لب ،کاش دیگه بر نگردن

دویدیم و دویدیم خوردیم به سنگ وصخره
طاقتمون تموم شد تا دریا قطره قطره

دویدیم ودویدیم سیبا رسیده بودن
سه فصل آزگار بود همه دویده بودن

دویدیم ودویدیم تا رسیدیم به دیوار
اون ور دیوارم باز ،خوردیم به فصل تکرار

دویدیم ودویدیم ،قصه ی  زندگی بود  
که واسه اون دویدن،فقط دیوونگی بود
شاعر (مریم حیدرزاده)

قايقي خواهم ساخت،
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از اين خاك غريب
كه درآن هيچكسي نيست كه در بيشه عشق
قهرمانان را بيدار كند.
***
قايق از تور تهي
و دل از آرزوي مرواريد،
همچنان خواهم راند.
نه به آبي ها دل خواهم بست
نه به دريا - پرياني كه سر از آب بدر مي آرند
و در آن تابش تنهايي ماهي گيران
مي فشانند فسون از سر گيسوهاشان.
***
همچنان خواهم راند.
همچنان خواهم خواند:
 دور بايد شد، دور.
مرد آن شهر اساطير نداشت.
زن آن شهر به سرشاري يك خوشه انگور نبود.
هيچ آيينه تالاري، سرخوشي ها را تكرار نكرد.
چاله آبي حتي، مشعلي را ننمود.
دور بايد شد، دور.
شب سرودش را خواند،
نوبت پنجره هاست.
***
همچنان خواهم خواند.
همچنان خواهم راند.
پشت درياها شهري است
كه در آن پنجره ها رو به تجلي باز است.
بام ها جاي كبوترهايي است، كه به فواره هوش بشري
مي نگرد.
دست هر كودك ده ساله شهر، شاخه معرفتي است.
مردم شهر به يك چينه چنان مي نگرند
كه به يك شعله، به يك خواب لطيف.
خاك، موسيقي احساس ترا مي شنود
و صداي پر مرغان اساطير مي آيد در باد.
***
پشت درياها شهري است
كه در آن وسعت خورشيد به اندازه چشمان
سحر خيزان است.
شاعران وارث آب و خرد و روشني اند.
***
پشت درياها شهري است!
قايقي بايد ساخت.

حلقه ای آویز می کنم به زیر سقف آسمون
دلم رو می بندم ومی زارمش رو این کمون
 
می رم ستاره می چینم می کارمش جای دلم
 تا سبز بشه جای دلم یه قلب تازه مهربون

از چیدن ستاره ها خسته نمی شم به خدا
آخه کی از چشمهای تو خسته می شه ،ای مهربون

حلقه ای آویز می کنم به زیر سقف آسمون
دلم رو می بندم ومی زارمش رو این کمون
 
می رم ستاره می چینم می کارمش جای دلم
 تا سبز بشه جای دلم یه قلب تازه مهربون

از چیدن ستاره ها خسته نمی شم به خدا
آخه کی از چشمهای تو خسته می شه ،ای مهربون

فرستاده شده توسط : جاسم روستا