دیرگاهی است كه در این تنهایی

دست‌ها پاها در قیر شب است

  نگو از گل، نگواز یخ

که در پاییزم

نگاهم کن، نگاهم کن

چه درد انگیزم

با من نه گل، نه آواز

نه آسمان، نه پرواز

گل مرده ی آوار برگم

پاییزی ام، هم فصل مرگم

اگردرشب، اگر در باد

اگردراشک می رویم

کدامین باغ، کدامین گل

من از پاییز می گویم

اگر مهرم، اگرخورشید

اگرهم بغض باران

همه عشقم، همه بخشش

از اینجا تا بهاران

دیدی که رسوا شد دلم

      کنــم جانـــم فدا جانان بخواهد

      کنم این سر جدا جانان بخواهد

       روم مــن پــا بــرهنه روی آتش

       اگــر ایــن کـار را جانان بخواهد

    نبیند چشم من جز او کسی را 

      اگــر از مـــن وفا جانان بخواهد

     بگــویم گشته است زنـدانی تو

        دل مــا را ز مـا جــانـان بخـواهد

        بــود دینی ســرم بر روی گردن

      کنم این دین ادا جانان بخــواهد