عاشــــــقان غرقند در ســــیلاب خــون

تا نگوئی عاشقی چند است و چون

چون و چند عاشقی، درد و غم است

درد و غم، بر زخم عاشق مرحم است

مرهــــم عاشــــق بـــود خــــون جــــگر

عاشـــــق مســــکین نـــدارد دل مگــــر

قلــــب عاشق هســـت چون کوه احــد

هم بســـان شیشه است آن ای عضد

شـــیشه از کوه اســــت، لیکن در نظر

شــــیشه کو و کـــــوه و کـــو، نیکو گر

هســـت در ظـــاهر، یکی ضــد دگــــر

ضــــد را از ضــــد تو بشـــناسی مگر

ظـــــاهـــــر الـــفـــاظ را بفــکن بدور

در درون خـــــود بـــــیــن الــله نـــور

عاشق غمگین نه شب دارد نه روز

روز و شب عاشق بود در رنج و سوز